فرآیندهای مدیریت زنجیره­ تأمین/پایان نامه رابطه نظریه وابستگی با عملکرد عملیاتی

فرآیندهای مدیریت زنجیره­ی تأمین

مدیریت زنجیره­ی تأمین دارای سه فرآیند عمده است که عبارتند از:

  • مدیریت اطلاعات
  • مدیریت لجستیک
  • مدیریت روابط

مدیریت اطلاعات: امروزه، نقش، اهمیت و جایگاه اطلاعات برای همگان بدیهی است. گردش مناسب و انتقال صحیح اطلاعات باعث می­شود تا فرآیند، موثرتر و کاراتر گشته و مدیریت آنها آسان­تر گردد. در بحث زنجیره­ی تأمین – همان­گونه که گفته شد- اهمیت موضوع هماهنگی در فعالیت­ها بسیار حائز اهمیت است. این نکته در بحث مدیریت اطلاعات در زنجیره­ی مدیریت سیستم­های اطلاعاتی و انتقال اطلاعات نیز صحت دارد. مدیریت اطلاعات هماهنگ و مناسب میان شرکا باعث خواهد شد تا تأثیرات فزاینده­ای در سرعت، دقت، کیفیت و جنبه­های دیگر وجود داشته باشد. مدیریت صحیح اطلاعات موجب هماهنگی بیشتر در زنجیره خواهد شد. به­طور کلی در زنجیره­ی تأمین، مدیریت اطلاعات در بخش­های مختلف تأثیرگذار خواهد بود که برخی از آنها عبارتند از: مدیر لجستیک (انتقال، جابجایی، پردازش و دسترسی به اطلاعات لجستیکی برای یکپارچه سازی فرآیندهای حمل و نقل، سفارش­دهی و ساخت، تغییرات سفارش، زمانبندی تولید، برنامه­های لجستیک و عملیات انبارداری)؛ تبادل و پردازش داده­ها میان شرکا (مانند تبادل و پردازش اطلاعات فنی، سفارشات و …)؛ جمع­آوری و پردازش اطلاعات برای تحلیل فرآیند منبع­یابی و ارزیابی، انتخاب و توسعه­ی تأمین­­کنندگان؛ جمع­آوری و پردازش اطلاعات عرضه در تقاضا و…برای پیش­بینی روند بازار و شرایط آینده­ی عرضه و تقاضا؛ ایجاد و بهبود روابط بین شرکا.

چنانچه پیداست، مدیریت اطلاعات و مجموعه­ی سیستم­های اطلاعاتی زنجیره­ی تأمین می­تواند برروی بسیاری از تصمیم­گیری­های داخلی بخش­های مختلف زنجیره­ی تأمین موثر باشد که این موضوع حاکی از اهمیت بالای این مؤلفه در مدیریت زنجیره­ی تأمین است.

مدیریت لجستیک: در تحلیل سیستم­های تولیدی (مانند صنعت خودرو)، موضوع لجستیک بخش فیزیکی زنجیره­ی تأمین را در برمی­گیرد. این بخش که کلیه­ی فعالیت­های فیزیکی از مرحله­ی تهیه­ی ماده­ی خام تا محصول نهایی شامل فعالیت­های حمل و نقل، انبارداری، زمانبندی تولید و… راشامل می­شود، بخش نسبتاً بزرگی از فعالیت­های زنجیره­ی تأمین را به خود اختصاص می­دهد. در واقع محدوده­ی لجستیک تنها جریان مواد و کالا نبوده بلکه محور فعالیت­های زنجیره­ی تأمین است که روابط و اطلاعات، ابزارهای پشتیبان آن برای بهبود در فعالیت­ها هستند.

مدیریت روابط: فاکتوری که ما را به سمت فرجام بحث راهنمایی می­کند و شاید مهم­ترین بخش مدیریت زنجیره­ی تأمین به خاطر ساخت و فرم آن باشد، مدیریت روابط در زنجیره­ی تأمین است. مدیریت روابط تأثیر شگرفی بر همه­ی زمینه­های زنجیره­ی تأمین و همچنین سطح عملکرد آن دارد. در بسیاری از موارد، سیستم­های اطلاعاتی و تکنولوژی موردنیاز برای فعالیت­های مدیریت زنجیره­ی تأمین به سهولت در دسترس بوده و می­توانند در یک دوره­ی زمانی نسبتاً کوتاه تکمیل و بکار گمارده شوند، اما بسیاری از شکست­های آغازین در زنجیره­ی تأمین، معلول انتقال ضعیف انتظارات و توقعات و نتیجه­ی رفتارهایی است که بین طرفین درگیر در زنجیره­ی به وقوع می­پیوندد. علاوه بر این، مهم­ترین فاکتور برای مدیریت موفق زنجیره­ی تأمین، ارتباط مطمئن میان شرکا در زنجیره است، به گونه­ای که شرکا اعتماد متقابل به فعالیت­ها و عملیات یکدیگر داشته باشند. کوتاه سخن اینکه در توسعه­ی هر زنجیره­ی تأمین یکپارچه، توسعه­ی اطمینان و اعتماد در میان شرکا و طرح قابلیت اطمینان برای آنها از عناصر بحرانی و مهم برای نیل به موفقیت است (عظیمی، 1389، ص37).