صورتهای مالی:/پایان نامه درباره رتبه بندی مالی شرکتها

صورتهای مالی

اگر كسي بخواهد بداند وضعيت مالي يك شركت چگونه است بهترين راه آن بررسي صورت مالي شركت است. تحليل صورتهاي مالي شركتها كار نسبتاً دقيق و فني است.پس ازبررسي صورت مالي مشخص مي شود، كه گذشته شركت از لحاظ قدر ت فروش، سرمايه وسود دهي چگونه بوده است و وضعيت آينده را مي توان پيش بيني كرد . نياز به تحليل صورتهاي مالي كاملا ضروري است وبسياري كه در انتخاب خود متضرر مي شوند، به دليل توجه نكردن به صورتهاي مالي شركت مي باشد.

 

صورتهاي مالي اساسي شركتها عبارتند از (شهر آبادی، بشیری، 1389):

  • ترازنامه
  • صورتحساب سود و زیان
  • صورت جریانهای نقدی

ترازنامه

ترازنامه[1] صورت مالي است كه وضعيت مالي شركت را در يك زمان خاص، نشان مي دهد، و دربردارندة حساب دارايي ها، بدهي ها و سرمايه (حقوق صاحبان سهام ) شركت است.

اطلاعات ترازنامه طبقه بندي خاص خود را دارد. مثلا اول دارايي ها ذكر مي ‌شود، بعد بدهي‌ها و درآخر حقوق صاحبان سهام. ترازنامه، براي سهامداران از اين جهت با اهميت است كه معلوم مي كند، شركت چه ميزان دارايي،چه ميزان بدهي وسرمايه دارد و بدين وسيله مي توان قدرت شركت را پيش بيني كرد. در واقع ترازنامه، وضعيت مالي شركت را در يك لحظه زماني نشان مي دهد و مانند عكسي است كه در يك لحظه از شركت گرفته شده باشد (شهر آبادی، بشیری، 1389).

صورتهای سود و زیان

صورت سود و زیان[2] وسیله ای است برای تعیین قدرت سود دهی شرکت در یک دوره زمانی مشخص.صورت های سود و زیان غالبا به صورت فصلی تهیه می شوند و آنها را صورت میان دوره می نامند. صرف نظر از زمان شروع، پایان و طول دوره مالی شرکت، نکته مهم این است که در صورت سود و زیان، فعالیتهای شرکت برای یک دوره زمانی مشخص خلاصه می‌شود(پی نوو، 1374).

صورت جریانهای نقدی

سومین صورت مهم صورت جریانهای نقدی[3] است.در این صورت، جریانهای نقدی شرکت در فاصله دو دوره زمانی مشخص زمانی محاسبه می شود.بیشتر داده های این صورت از دو ترازنامه ای که در آن دو دوره زمانی تهیه شده اند؛ گرفته می شود. داده های اضافی نیز از صورت سود و زیان همین دوره زمانی گرفته می‌شود.صورت جریانهای نقدی بصورت یک منبع اطلاعاتی مالی، پیوست ترازنامه و صورت سود و زیان است که در گزارشهای مالی سالانه منتشر می شود و این نشانه اهمیت این صورت است(پی نوو، 1374).

نسبت های مالی و شاخص های عملکرد شرکت های موفق

از جمله پیامدهای سیر تکاملی حسابداری ، استفاده از نسبت های مالی[4] برای تجزیه تحلیل صورتهای مالی است(انواری رستمی، ختن لو، 1385). نسبت مالی، نسبت ارزش هاي به دست آمده از اقلام صورت هاي مالي شركت است كه براي شناخت وضعيت مالي شركت و بررسي نقاط ضعف و قوت آن به كار مي رود(شهر آبادی، دیگران، 1389). نسبتهاي مالي، معمولاً به پنج گروه نسبتهاي نقدينگي[5]، بدهي(اهرمي)[6]، كارائي(فعاليت) [7]و سودآوري[8]  و رشد[9] تقسيم مي شوند كه هريك از آنها نيز داراي چندين زيرگروه است.

با نسبت های نقدینگی می‌توان قدرت شرکت را در پرداخت بدهی های جاری(آنگاه که تاریخ سررسید آنها برسد) تعیین کرد. با استفاده از نسبت های فعالیت می توان درجه کارایی شرکت را از نظر استفاده موثر از منابع تعیین کرد. میزان وجوهی را که شرکت از راه گرفتن وام تامین کرده است بوسیله نسبتهای بدهی یا اهرمی نشان می دهند. توانایی شرکت در بدست آوردن سود بوسیله نسبت های سودآوری نشان داده می شود(پی نوو، 1374).نسبت های رشد نشان می‌دهند وضعیت شرکت در صنعت تا چه میزان مناسب است(ارتگرل و کاراکازوگلو ، 2007).

Balance sheet [1]

[2] income statement

[3] statement of cash flow

[4] Financial ratios

[5] liquidity ratios

[6] debt or leverage ratios

[7] activity ratios

[8] profitability ratios

[9] growth ratios