تصميم‌گيري:/پایان نامه درباره تکنیک‌های MADM

دانلود پایان نامه

تصميم‌گيري

همه ما در زندگي فردي و سازماني خود، آگاهانه و ناآگاهانه، تصميمات مختلفي اتخاذ مي‌كنيم. يعني از بين چند راهكار، يك راهكار را انتخاب مي‌كنيم. براي مثال در مورد اين كه پول خود را در بانك پس انداز كنيم يا سهام بخريم، تصميم مي‌گيريم. درمورد خريد يك نوع اتومبيل خاص يا گذران اوقات فراغت و غیره تصميم مي‌گيريم. براين اساس مي‌توان گفت زندگي مملو از تصميم‌گيري‌هاي مختلف است. در قلمروي مديريت نيز تصميم‌گيري، از اركان مهم و اصلي است، بطوريكه هربرت سايمون[1] ، تصميم‌گيري را با مديريت يكي مي‌داند. علاوه بر سايمون، گروه ديگري از صاحب نظران نيز مديريت و تصميم‌گيري را يكي دانسته و هم معني تعريف كرده اند. اينان مديريت را چيزي جز تصميم‌گيري ندانسته‌اند و معتقدند كانون اصلي مديريت را تصميم‌گيري تشكيل مي‌دهد. در واقع آنها انجام وظايفي چون برنامه‌ريزي، سازماندهي و كنترل را چيزي جز تصميم‌گيري
نمي‌دانند. نيومن نيز كيفيت مديريت را تابع كيفيت تصميم‌گيري مي‌داند. بنابراين از ديدگاه اين صاحب نظران، اساس مديريت سازمان‌ها، تصميم‌گيري است. تصميم‌گيري را در واقع مي‌توان طريقه‌ي عمل و يا حركت در مسير خاصي تعريف كرد كه با تامل و به صورت آگاهانه، از بين روش‌هاي مختلف براي نيل به يك هدف مطلوب، انتخاب شده است. بنابراين تصميم‌گيري، مستلزم انتخاب راهي از ميان راه هاست. يعني اگر تنها يك راهكار وجود داشته باشد، ديگر تصميم‌گيري معنا ندارد. هر چند تجزيه و تحليل كه منجر به انتخاب راهي از ميان راه‌ها مي‌شود، امري عقلايي است، ولي عوامل ناخود آگاه و هم چنين جنبه هاي احساسي و عاطفي نيز در تصميم‌گيري، نقش مهمي ايفا مي‌كنند. به طور كلي، تصميم‌گيري عبارت است از انتخاب يك يا چند راه حل از راه حل هاي مختلف ممكن.

تصميم‌گيري از وظايف اصلي مديران به شمار مي‌آيد و تحقق اهداف به کیفیت آن بستگی دارد. برای تصمیم‌گيري قبل از هر چيز، به اطلاعات نياز است. البته در تصميم‌گيري، نه تنها كيفيت اطلاعات، بلكه مقدار اطلاعاتي كه گردآوري و تحليل مي شود، نيز اهميت دارد. اطلاعات بيش از اندازه، استفاده نا كارآمد از منابع محسوب مي‌شود. اطلاعات كمتر از حد مورد نياز نيز احتمال تصميم‌گيري هاي ضعيف را افزايش مي دهد.

در شرايط ايده آل، بايد تا آن حد به گردآوري اطلاعات پرداخت كه ارزش پيش‌بيني شده‌ي آن اطلاعات، از هزينه‌ي گردآوري مربوطه، بيشتر باشد. در غير اينصورت، اطلاعات اضافي و غير ضروري، جمع‌آوري مي‌شوند. البته در برخي موارد مديريت ناگزير به تصميم‌گيري با اطلاعات كمتر است زيرا زمان كافي براي گردآوري اطلاعات بيشتر را ندارد. در برخي موارد نيز با وجود توجيه پذير بودن اطلاعات از لحاظ محدوديت‌هاي هزينه و زمان، صرفا به دليل فقدان اطلاعات مناسب نمي‌توان اقدامي به عمل آورد. فرايند تصميم‌گيري شامل پنج مرحله، به شرح زير است ]11[:

  • تعيين مساله واهميت آن،
  • تعريف و تشخيص مساله،
  • تعيين راه‌حل‌هاي بي بديل،
  • ارزيابي وانتخاب يك راه‌حل،
  • اجراي راه‌حل انتخابي.

[1] Herbert Simon

دانلود پایان نامه