ارزیابی کیفیت سود-پایان نامه درباره کیفیت سود در شرکت

دانلود پایان نامه

روش­های ارزیابی کیفیت سود

به طور کلی چهار روش برای ارزیابی کیفیت سود به شرح زیر مطرح است :

1) روش مبتنی بر مربوط بودن با ارزش سهام :  در این روش ارتباط بین مقادیر مختلف سود و قیمت سهام (بازار) به کمک رگرسیون اندازه­گیری می­شود. هر چه میزان ضریب همبستگی تعدیل شده  بیش­تر باشد، سود متغیر مرتبط­تری با ارزش است ( بارس و همکاران[1]، 2001).

2) روش مبتنی بر محتوای اطلاعاتی :  در این روش ارتباط بین تغییرات قیمت یا بازده سهام، با سطوح یا تغییرات غیرمنتظره­ی مقادیر مختلف سود به کمک رگرسیون اندازه­گیری می­شود. هر چه میزان ضریب همبستگی تعدیل شده به یک نزدیک­تر باشد، نشان دهنده­ی بار اطلاعاتی بیش­تری است.

3) روش مبتنی بر توانایی پیش بینی :  در این روش مهم آن است که مقادیر گذشته سود بتواند مقادیر آینده را پیش بینی کند. هر چه میزان قدر مطلق میانگین خطای پیش بینی کمتر باشد، آن مقدار توانایی پیش­بینی بیش­تری دارد

4) روش مبتنی بر سود اقتصادی :  در این روش بیش­تر معیارهای مبتنی بر پیش­بینی هزینه­ی سرمایه       مدنظر قرار می­گیرد. استنباط این است که این ارقام کیفیت بالاتری نسبت به سود حسابداری دارند. معیار ارزش افزوده اقتصادی از جمله معیارهایی است که بر این روش اتکا دارد (کارنل و لاندسمن[2]، 2003).

 

5-2-1-2 مدل هاى اندازه گيرى كيفيت سود

در اين بخش، برخى از مدل هاى اندازه گيرى كيفيت سود تشريح مى گردد:

  1. مدل اسلوان

Accruals=ΔCA-ΔCL-DEP

Accruals= (ΔAR+ ΔINV+ ΔOCA)- (ΔAP+ΔOCL)-DEP

تغيير در دارايى هاى جارى :ΔCA

تغيير در بدهى هاى جارى به جز بدهى :ΔCL

هاى كوتاه مدت و ماليات پرداختنى.

استهلاك دارايى هاى مشهود و نامشهود :DEP

تغيير در حساب دريافتنى. :ΔAR

تغيير در موجودى هاى كالا. :ΔINV

تغيير در ساير دارايى هاى جارى. :ΔOCA

تغيير در حساب هاى پرداختنى. :ΔAP

تغيير درساير بدهى هاى جارى. :ΔOCL

(اسماعیلی، 1386)

  1. مدل دى انجلو

با تبعیت از مدل فوق، دى انجلو ( 1986 ) مدل خود را اين چنين بيان نمود:

: بخش غير اختيارى اقلام تعهدى

: كل اقلام تعهدى

: بخش اختيارى اقلام تعهدى

: اقلام تعهدى دوره قبل

: كل دارايى هاى دو دوره قبل.(همان منبع)

  1. مدل هيلى

در مدل دى انجلو، بخش غيراختيارى اقلام تعهدى به مشاهدات دوره قبل محدود مى شود. در حالى كه هيلى( 1985 ) اين محدوديت را مرتفع ساخته است. مدل دى انجلو فرض مى كند كه بخش غيراختيارى اقلام تعهدى از يك گام تصادفى پيروى مى كند در حالى كه هيلى( 1985 ) فرض مى كند كه بخش غيراختيارى اقلام تعهدى از ميانگين معكوس تبعيت مى كند. هيلى( 1985 ) مدل خود را به اين شرح ارائه نمود:

بخش غير اختيارى اقلام : NDAt

كل اقلام تعهدى : TAt

DAt = TAt – NDAt

بخش اختيارى اقلام تعهدى. : DAt

تعداد سالها در دوره برآورد. : n

,…)1- t,1+t-n) عبارت از سال انديس كه داراى بازده : λ

  1. مدل صنعت

مدل صنعت بر پايه اين فرض استوار است كه اجزاى غير اختيارى اقلام تعهدى در طول زمان ثابت هستند. مدل صنعت فرض مى كند كه انحراف در تعيين بخش غير اختيارى اقلام تعهدى در بين شركتهاى يك صنعت معمولى مى باشد. مدل صنعت براى بخش غير اختيارى اقلام تعهدى به قرار زير مى باشد:

NDAt = β1 + β2 medianj(TAt /At-1)

بخش غيراختيارى اقلام تعهدى در سال t : NDAt

ارزش ميانه اقلام  تعهدى در سال t : medianj(TAt /At-1)

عوامل خاص شركت مى باشند كه با استفاده از ols مشاهدات برآورد مى شوند: β1 , β2

[1] – Barth and et al

[2] – Cornell and  Landsman

دانلود پایان نامه